Bas & Nienke(37)

Nienke en ik werkten ons kapot in Utrecht. Ik als projectmanager bij een IT-bedrijf, zij parttime als logopedist. De kinderen — Stijn van 8 en Lotte van 5 — gingen naar de BSO en zagen ons doordeweeks amper. We betaalden €1.800 huur voor een rijtjeshuis zonder tuin. Toen mijn werkgever aankondigde dat remote werken permanent mocht, keek Nienke me aan en zei: "Waar willen we eigenlijk wonen?"

We hadden drie maanden eerder vakantie gehouden in Málaga en waren verliefd geworden op de stad. Niet de toeristische kustplaatsen, maar Málaga zelf: de wijk Pedregalejo met zijn visstrandjes, het culturele centrum met het Picassomuseum, de Mercado de Atatrazanas waar we elke zaterdag verse vis kochten. We besloten het te proberen.

De schoolkeuze was cruciaal. We hebben lang getwijfeld tussen een internationale school en een Spaanse openbare school. Uiteindelijk kozen we voor de openbare colegio in Pedregalejo. Gratis onderwijs, kleine klassen van 22 leerlingen, en volledige onderdompeling in het Spaans. De eerste drie maanden waren pittig — Stijn vond het moeilijk — maar de school biedt gratis aula de enlace-lessen aan voor buitenlandse kinderen. Na zes maanden speelden beiden vloeiend Spaans op het schoolplein.

Het residenciaproces voor het hele gezin kostte ons zo'n drie maanden. Als EU-burgers hoefden we geen visum aan te vragen, maar wel een certificado de registro als EU-burger bij de politie. Je hebt per gezinslid een NIE nodig, bewijs van inkomen (mijn arbeidscontract), een zorgverzekering en een padrón (gemeentelijke inschrijving). Een gestoría in Málaga-centrum regelde alles voor €400.

De kosten zijn verrassend: ons huurhuis — drie slaapkamers, tuin, op 10 minuten fietsen van het strand — kost €1.200 per maand. Nienke heeft hier werk gevonden als logopedist bij een privékliniek die ook Nederlandse kinderen behandelt, voor €1.800 netto per maand. De supermarkt (Mercadona, Lidl) is 20-30% goedkoper dan in Nederland. De kinderen eten warm op school voor €4,50 per dag.

Wat ons het meest verraste: het sociale leven voor gezinnen. Spaanse ouders zijn ongelooflijk gastvrij. We worden uitgenodigd voor verjaardagen, communiefeesten en barbecues. De kinderen hebben Spaanse, Britse en Zweedse vriendjes. En wij? Wij zitten 's avonds op ons terras, met een glas Rioja, terwijl de kinderen in de tuin spelen. Dit is het leven dat we wilden.