
Annemarie(45)
Breda → Mallorca
Vijftien jaar werkte ik als verpleegkundige in het Amphia Ziekenhuis in Breda. De werkdruk was moordend: te weinig personeel, te veel patiënten, eindeloze overuren. Na COVID was ik leeg. Mijn huisarts schreef me een burn-out toe en ik zat acht maanden thuis. In die tijd begon ik te onderzoeken of ik mijn vak ook ergens anders kon uitoefenen.
Spanje heeft een enorm tekort aan verpleegkundigen, vooral op de Balearen waar het toerisme de zorgvraag opdrijft. Mijn Nederlandse BIG-registratie moest ik laten omzetten via de homologación — de erkenning van buitenlandse diploma's door het Spaanse Ministerie van Onderwijs. Dat proces duurde acht maanden en kostte €150 aan leges. Ondertussen leerde ik Spaans op B2-niveau, wat vereist is voor de zorg.
Ik werd aangenomen bij een privékliniek in Palma de Mallorca. Het salaris — €2.400 netto per maand inclusief nachttoeslagen — is lager dan in Nederland, maar de werkdruk is compleet anders. Ik werk vier diensten per week in plaats van vijf. De patiënt-verpleegkundige ratio is 1:6 in plaats van 1:10. Er is tijd voor de patiënt, en dat is waarom ik ooit verpleegkundige werd.
De Seguridad Social dekt mijn zorgverzekering volledig als werknemer. Mijn werkgever draagt de premies af. Ik heb een tarjeta sanitaria en kan bij elk Centro de Salud en ziekenhuis terecht. De kwaliteit van de Spaanse gezondheidszorg is uitstekend — het systeem is anders georganiseerd maar medisch op hoog niveau.
Mijn appartement in het Eixample-district van Palma — twee slaapkamers, dakterras, op tien minuten fietsen van de kliniek — kost €1.050 per maand. Mallorca is duurder dan het vasteland, maar de kwaliteit van leven is ongeëvenaard. Na mijn dienst fiets ik naar Playa de Palma, zwem een halfuur en eet verse vis bij een chiringuito. In Breda reed ik in de regen naar huis en at een boterham op de bank.
Mijn advies aan zorgprofessionals die overwegen te emigreren: begin vroeg met de homologación, want het duurt lang. Investeer in Spaans leren — B2 is het minimum en C1 is beter. En kijk verder dan het salaris. Wat je inlevert aan geld, win je terug in levenskwaliteit, werkplezier en mentale gezondheid. Ik heb geen burn-out meer. Ik heb mijn passie voor de zorg teruggevonden.
Highlights
- Patiënt-verpleegkundige ratio 1:6 in plaats van 1:10 in Nederland
- Homologación van BIG-registratie duurt ~8 maanden
- Burn-out genezen door betere werk-privébalans
- Na elke dienst zwemmen in de Middellandse Zee
Andere verhalen

Henk & Wilma
Leiden → Costa Blanca
Na 35 jaar werken wilden we genieten van ons pensioen in de zon. De Costa Blanca bood alles: betaalbaar wonen, goed weer en uitstekende gezondheidszorg.

Fleur
Amsterdam → Barcelona
Als UX-designer kon ik overal werken. Amsterdam was te duur en te grijs — Barcelona bood creativiteit, zon en een betaalbaar leven als autónomo.

Bas & Nienke
Utrecht → Málaga
Met twee kinderen van 5 en 8 was het een grote stap. Maar Málaga bood wat Utrecht niet kon: ruimte, buitenleven en een relaxte opvoeding.