Gerrit(75)

Mijn vrouw overleed toen ik 71 was. Twee jaar lang zat ik alleen in ons huis in Leeuwarden, keek uit het raam naar de regen en at magnetronmaaltijden. Mijn dochter in Alkmaar maakte zich zorgen. Mijn buurman — een Fries die al tien jaar in Torrevieja woonde — zei: "Gerrit, kom een maand logeren." Die maand werd de rest van mijn leven.

Torrevieja heeft de grootste Nederlandse gemeenschap van Spanje. Er zijn duizenden Nederlanders, twee Nederlandse supermarkten, een Nederlandse huisartsenpraktijk, en zelfs een Nederlandstalige krant. Voor iemand van 73 die geen Spaans spreekt, was dat het vangnet dat ik nodig had. Ik hoefde niet alles alleen uit te zoeken.

De gezondheidszorg was mijn grootste zorg. Via het S1-formulier van de SVB ben ik ingeschreven bij het Spaanse zorgstelsel. Mijn Centro de Salud in Torrevieja heeft een arts die basaal Engels spreekt. Voor mijn hartmedicatie — atorvastatine en bisoprolol — betaal ik hier €6 per maand met de tarjeta sanitaria. Het Hospital Universitario de Torrevieja is modern en binnen tien minuten met de bus. Mijn heupvervanging vorig jaar was binnen drie maanden geregeld.

Mijn appartement in de urbanización La Siesta — twee slaapkamers, gemeenschappelijk zwembad, op vijf minuten lopen van de zoutvlaktes — kost €650 per maand. De buurt is veilig en rustig, met voornamelijk Noord-Europese gepensioneerden. De wekelijkse markt op vrijdag is een sociaal evenement waar ik mijn Nederlandse en Britse buren tref.

Financieel red ik het prima met mijn AOW van €1.350 en een klein ABP-pensioen van €350 per maand. In Leeuwarden ging bijna alles op aan vaste lasten. Hier spaar ik €200 per maand. De energiekosten zijn lager — geen verwarming nodig van april tot november — en de boodschappen goedkoper. Mijn dochter vliegt elke twee maanden voor €80 retour met Ryanair naar Alicante.

Wat ik wil zeggen tegen andere ouderen die twijfelen: leeftijd is geen belemmering. Ja, het is spannend op je 73e. Ja, je mist je kleinkinderen (maar ze komen graag op vakantie). En ja, de bureaucratie is lastig zonder Spaans. Maar de warmte, het buitenleven en de gemeenschap hebben me gered uit een eenzaam bestaan in Friesland. Ik ben nu 75 en ik voel me tien jaar jonger. De zon doet wonderen.