Hendrik(72)

Ik schilderde al vijftig jaar, maar altijd als hobby naast mijn baan als leraar beeldende vorming. Na mijn pensioen op 67 merkte ik dat het grijze Nederlandse licht me niet meer inspireerde. Ik had Granada bezocht op een kunstreis en was verliefd geworden op het licht — dat felle, contrastrijke Andalusische licht dat Lorca beschreef en dat de Moorse architectuur doet oplichten.

Op mijn 70e nam ik de sprong. Mijn huis in Apeldoorn bracht €340.000 op. Ik kocht een carmenhuisje — de typisch Granadijnse huizen met ommuurde tuinen — in de wijk Albaicín voor €195.000. De kosten waren fors: 10% overdrachtsbelasting (ITP), notariskosten en de gestoría brachten het totaal op zo'n €220.000. Maar ik had een eigen huis met uitzicht op het Alhambra.

De IBI — de Spaanse onroerendgoedbelasting — op mijn carmenhuisje is €420 per jaar. Schrikbarend laag vergeleken met de OZB in Apeldoorn. Mijn maandelijkse vaste lasten zijn: €85 elektriciteit, €30 water, €50 internet en telefoon. Met mijn AOW van €1.350 en een klein ABP-pensioen van €400 per maand kom ik ruim rond. Ik besteed zo'n €200 per maand aan verfmateriaal.

Granada is een stad van studenten, kunstenaars en muzikanten. Het Albaicín — mijn wijk — is een UNESCO-werelderfgoedsite vol smalle steegjes, pleintjes met fonteinen en carmen-tuinen vol jasmijn en rozen. Ik schilder elke ochtend op mijn terras met uitzicht op de Sierra Nevada. 's Middags wandel ik naar het centrum voor een café con leche in een bar bij de kathedraal.

De gezondheidsregeling via het convenio especial was belangrijk voor mij. Omdat mijn ABP-pensioen in Nederland belast wordt, had ik geen automatisch recht op het Spaanse zorgstelsel via het S1-formulier. In plaats daarvan sloot ik een convenio especial af met de Seguridad Social voor €60 per maand, waarmee ik volledige toegang heb tot de publieke gezondheidszorg. Mijn cardioloog in het Hospital Universitario San Cecilio is uitstekend.

Ik exposeer nu in een galerie in de Calle Elvira en verkoop drie tot vier schilderijen per maand aan toeristen en lokale verzamelaars. Het licht hier heeft mijn werk getransformeerd. Granada is geen makkelijke stad — het is heet in de zomer, de bureaucratie is Kafkaësk, en zonder Spaans ben je verloren. Maar voor een kunstenaar die inspiratie zoekt, is er geen betere plek op aarde.